CONTRA-LIGA

 

Hapoel Tel Aviv FC   >>>

In IsraŽl was de oorsprong van de meeste sportclubs sowieso politiek. Er waren twee grote sportverenigingen; Maccabi  - Hapoel geassocieerd met mainstream (centristische) zionisme - en Hapoel  - socialistisch-zionistische bewegingen -.

Na het tijdperk van privatisering, zijn de verenigingen verzwakt en de meeste IsraŽlische clubs hebben nu particuliere eigenaren. Er bestaan echter nog steeds elementen van de oude loyaliteiten. De Maccabi-teams van vandaag worden geassocieerd met burgerlijke elementen, terwijl de Hapoel-teams en hun schare fans meestal linkse banden hebben.

Hapoel Tel Aviv is de standaarddrager van IsraŽlisch links en uiterst links. Het was de laatste club die de formele banden, in dit geval de vakbond, arbeiderspartij Mapai en de radicale partij Mapam, verbrak. Hapoel is duidelijk de voorkeurclub van de linkse en liberale kunstenaars en intellectuelen, evenals van de Arabieren en Joden die in het gebied Jaffa-Tel Aviv-Bat-Yam wonen.

Ultra's Hapoel zwaaien vaak met vlaggen versierd met de gezichten van Che Guevara en Karl Marx, evenals spandoeken met de slogan "Workers of the world, unite!". Een enquÍte uit 2011 identificeerde de club als het op ťťn na populairste voetbalteam onder de IsraŽlische Arabieren, achter Maccabi Haifa.

Roter Stern Leipzig   >>>

Roter Stern Leipzig  is een sportvereniging uit het district Connewitz. De betekenis van de club ligt minder in zijn sportieve succes dan in zijn zelfbeeld als een "cultureel-politiek sportproject".

De club zag pas het levenslicht op 1 februari 1999 opgericht door zo'n twintig alternatieve jongeren. Tien jaar later werd de Leipziger Bezirksklasse (8e Liga)bereikt en prompt was daar de tijdens de uitwedstrijd in het stadje Brandis een heftige confrontatie met rechts-extremisten.

Kennelijk in een poging tot imagoherstel stond  de Britse sportartikelenfabrikant Lonsdale op sponsor. Daarnaast leverde het bedrijf een bus met luidsprekersysteem, dat ook buiten het stadion wordt gebruikt, bijvoorbeeld op antifascistische demonstraties.

De leden van de vereniging vertegenwoordigen verschillende voornamelijk politiek-linkse posities. De Roter Stern ageert racistische en discriminerende tendensen. Zo wordt jaarlijks een "Antiracistische Wereldbeker" georganiseerd door de Duits-Italiaanse organisatie Istoreco / Progetto Ultra. In 2009 lanceerde de club het initiatief voor meer maatschappelijke "Verantwoordelijkheid in breedtesport" (IVF). Naast de vereniging zelf is het Faninitiative Bunte Kurve drager van dit project. Idee is om binnen de Leipziger sport discriminatie te bestrijden, integratie te bevorderen en preventief tegen geweld op te treden.

Januari 2016 was de Wolfgang-Heinze-Strasse in Connewitz toneel van Pegida-geweld.  Als reactie hierop organiseerde Roter Stern, in samenwerking met de Amadeu Antonio Foundation, UT Connewitz en vele andere projecten, een fondsenwerver die meer dan Ä 50.000 ophaalde voor de slachtoffers.

Ook van belang is dat Roter Stern de krochten van de Landesklasse Nord (Sachsen - 7e niveau) verlicht.

 

Clapton CFC   >>>

Het oorspronkelijke Clapton FC is opgericht in 1878 en is een van de oudste clubs in Groot-BrittanniŽ. Na een kwijnend bestaan sinds de jaren 1970, sloten een paar lokale activisten, anarchisten en antifascisten, de Clapton Ultra's, zich aan bij de club in 2010. De geschiedenis kennende (In 1908, 31 jaar na zijn oprichting, hielp Clapton FC met de carriŤre van Walter Tull, die een van de eerste zwarte spelers van het land was, evenals de allereerste zwarte Britse legerofficier.) was deze club een voor de hand liggende keuze.

 

Na jaren van strijd had een meerderheid van clubleden en aanhangers, waaronder de Ultra's, genoeg van het wanbeheer van het management en in 2018 scheidden zij zich af onder de naam Clapton Community Football Club (CFC). De club trad toe tot de Middlesex County League. Er wordt bewust gewerkt aan de bouw van de nieuwe club voor collectieve besluitvorming.

Lokale clubs, zoals ook of juist hier in Oost-Londen, raken overal in de verdrukking en hun speelvelden worden bebouwd met winkelcentra en kantoren. CFC meent dat, willen ze overleven, het relevant voor de gemeenschap moet zijn. De Clapton Ultraís manifesteren zich dus niet alleen op de tribunes, maar juist ook in de buurt. Zij zien voetbal als een manier om mensen tegen haat te verenigen. Ze richten zich op groepen die door extreemrechts worden geterroriseerd, zoals immigranten, vluchtelingen en LHBT-ers.

Zelfs met hun relatief kleine aantal, hebben de fans ontdekt dat je een enorm verschil kunt maken als je georganiseerd bent. Desalniettemin zijn de Ultra's van Clapton misschien wel de grootste Antifa van Engeland.

Onlangs introduceerde de club het nieuw tenue. Binnen een maand bleken alle shirts al verkocht, met name naar Spanje. Het bevat namelijk het drievoudige stersymbool van de Internationale Brigades en de woorden ďNo PasaranĒ.

 

Altona 93   >>>

Amper vier kilometer van St. Pauli's Millerntor ligt een krakkemikkig stadion. De afstand met de hectiek den drukte bij de buren lijkt verder dan de blik op de kaart laat geloven.

Een bezoek aan de Adolf-Jšger-Kampfbahn in Hamburg-Altona is als een reis naar het verleden. Achter het doel staat een scorebord, ontworpen door de fans zelf. De staanplaatsen zijn begroeid met struiken. De enige overdekte tribune is de oudste van het land. Gebouwd in 1908, is de locatie de tegenhanger van de moderne arena's van andere clubs. Ook voormalige fans van St. Pauli hebben zich hier gemeld omdat ze de Kiezclub te veel een hype vinden geworden.

 

Dat veel Hamburger punks zich tot het burgerlijke Altona 93 voelen aangetrokken, ligt vooral aan de legendarische 'doc Mabuse', die in de jaren tachtig de 'Totenkopf'-vlag bij St. Pauli introduceerde. Tegenwoordig heeft de club in de trendy wijk Altona verschillende linkse fanclubs en een zeer leesbaar fanzine "All To Nah". Daarnaast organiseren fans jaarlijks een antiracistisch voetbaltoernooi, de Cup der Angst, waarvan de inkomsten naar het vluchtelingenwerk gaan.

De club peddelt pretentieloos heen en weer tussen de Regional- en de Oberliga (4e/5e niveau). Bij Altona wordt de berusting gecultiveerd. Hier wordt geaccepteerd dat de club niet meer, zoals tot de jaren zestig, tot de groten zal worden gerekend. Dit werd door de club vaak geÔnterpreteerd als een soort van escapisme, als een protest tegen het protest.

De fanscene van Altona 93 wijst sportieve successen zeker niet van de hand. Maar wel de daarmee gepaard gaande bijverschijnselen. het continue geluid van stadionspeakers, gesponsorde hoekschoppen, VIP-boxen en de overvloed aan stewards in het stadion. Het is het vertrouwde liedje tegen de commercialisering van het voetbal. In Altona is men bereid er offers voor te brengen.

Altona 93 laveert tussen traditie, honger naar succes en kult. Enkele jaren geleden werd eens een bizarre poging gedaan deze identiteit te promoten. Gekleed in wit zondagspak stond het team op reclameborden, uitstappend uit dure sportwagens of helikopters met op de achtergrond een tandloze punk op zijn termietenheuvel. De campagne werd snel gestopt; de dubbelzinnigheid werkte simpelweg niet.